දුයිෂේන් කියන්නේ,

ආදරේ ගැන කුඩා කවියක්. . .

කුර්කුවේඋවේහි පොප්ලර්, 

බලාපොරොත්තුව ගැන ලියපු හයිකුවක්. . .

පාව්කා කොර්චාගින්, 

ඇකෝඩියනෙක ස්වර පෙලක්. . .

රතු චතුරස්‍රෙ,

කහ ගැහුන නවකතාවක,

රණ ගීත දළු දාන පිටුවක්. . .!

ආදරය

මගේ පපුතුරේ රැඳි

සුදෝ සුදු හිස් පිටුවකි

ඔබේ අත්ලත ඇති

වෛවර්ණ ක්‍රෙයෝන් කූරු අහුරකි

මට ඇත්තම කියන්න!

ප්ලීස් ඩොක්ටර්,
මට ඇත්තම කියන්න,
මගෙ බඩේ පිපෙන්නේ මොන මල්ද?
පීරිසි වගේ පියෝනි මල්ද?
පැණි පිරුණු හත්පෙති මල්ද?
මේ තරම් සමනල්ලු පියාඹන්නේ ඒකද?

ඔය අතරෙ වල් රෝස පඳුරුත් තියෙනවද?
තියුණු කටු ඇනෙනවා රැවුම් පහරක් වැදෙනකොට
සමනල්ලු හිටි ගමන් මැරෙනවා දිගු දෙබැම සිහින් වෙනකොට

ප්ලීස් ඩොක්ටර්,
මට ඇත්තම කියන්න,
ලෙඩේ ඇත්තේ මල්වලද? සමනල් තටුවලද?

හැබැහින් එන්න බැරි ඒකය

සිහින ඇතුලට නිතර හිස පොවමි.

දිවා සිහිනෙක රෝස පැහැයෙන් මත්වෙමි.

දිගැටි ඇහි දාර අග සරන්නෙමි.

බුහුටි අතැඟිලි අතර වෙලෙන්නෙමි.

අත්ල හොඳටෝම සීතලය

හැබැහින් එන්න බැරි ඒකය.

නොලියු කවි වැඩියෙන් රස ය.

ඇල්පෙනෙති තුඩුද මල් පුබුදා ය.

සරත් රැය

තාරුකා පවා

රහස් මුමුණන

සරත් රැය

දුම් රළකි පැල්පත් පියස්සේ

පිණිති වැහි අස්සේ

ලපැටි තේ දළු ගැස්සේ

කඳු හිස් අගිස්සේ

දුම් රළකි පැල්පත් පියස්සේ

ආදරේ සුනාමිය

ආදරේ සුනාමිය
හිසට ඉහලින් විහිදුනි
ඇහැට ලුණු දිය මුහුවුනි

හුස්ම ගන්නට අමතකව ගිය
තත්පරේකින් කාලක
දිය පිරී පෙණහළුද බරවුනි
"පටස්" ගා සිහිනයක් පිපිරුනි!

ජිග්සෝ ප්‍රහේලිකාවකි මම

බොකුටු හිසකේ රොදක්

මහ ගැඹුරු ඇස් දෙකක්

මන්දස්මිතයක් - කැතම කැත කැප් තොප්පියක්

සදහටම ගැලැවි ගිය

ජිග්සෝ ප්‍රහේලිකාවකි මම

දන්නෙවත් නෑ වගේ කොස්සන් හිනා පුපුරවන

පාලු හිස්තැන් තාම ඉඳහිට අතගාන

හත්පෙති

ශේන්යා,

උඹේ පැණි වළලු කන්නට

කෙළ හලන බල්ලන්

නිදැල්ලේ

හත්පෙති මල් පරවෙලා

දැන් බොහෝ කල් නෙව

කෙල්ලේ

මල්වෙඩි

එක්වරම හදවතේ මල්වෙඩිල්ලක් පුපුරන

දහස් ගණනක් මතක කැබිලිති ඇවිලෙන

"සූස්!" හඬකින් දැවී උණුවෙවී බිම වැටෙන

මූසලම පාළුවක් පමණක් ශේෂ වෙන

පින්තූර

මදක් අවපැහැ වුව,

කලකට ඉහත විසි කල,

පින්තූරයක් ඇත තව,

කනප්පුව යටින් එබි එබී මග බලබල...!