නාට්ටාමිගේ ආර්ථික විශ්ලේෂණය

ඉස්සර

පාංගෙඩියක් ගත්තා

කර ගසා එක මුට්ටයක්

ඒත් දැන්

ගන්නට පාංගෙඩියක්

කරගැසිය යුතු වේ මුට්ට දහයක්

අනිවාර්ය රාජකාරි

කොහේ ගියත් උදේ හයට

එන්නට වෙනවා ගෙදරට

නෝනාගේ සාරි පොටට

ගහන්න වෙනවා

කට්ට!

මැජික් බඩු

සුපිරි සාප්පුවේ සැරිසැරු
මැදපන්ති පාරිභෝගික මම වෙමි
වීදුරු පෙට්ටිවල තිබෙනතුරු
එහි බඩු වලට මම බිය වීමි
මිලදී ගත් පසුව ඒ බඩු
බිය විය එහි අලෙවිකරු

ratings අඩුවන කල

වෙනස්වෙයි කාර්යමණ්ඩල
නිවේදකයෝ වෙති නළු නිළි කැළ
මහිමය එයයි සැම කල
කාගෙත් නාලිකාවල

නමට නොහොබී

උපාංගද බෝ ඇති
තවමත් වැඩක් ගෙන නැති
නමට නැති වැඩ ඇති
ජංගම නිසා සිත් ගති

දෙවැනි දෘෂ්ටිවිතානය

මකයි, ඇස හා තිරය'තර

කෘත්‍රිම අවකාශය

හසුරුවයි පවුල් වුව සිතැඟි ලෙස

ගෙයි මැද සාලයේ රූප පෙට්ටිය

අලුත් පණක්

මගෙ ඉහේ
මල් දාහක් පිපුණා
ඔයාගේ ෆෝන් එක
ආයෙත් හුස්මගන්නවා ඇහුණම

ඇයි අදම

බස් එකේ අසුන් හිස්
හිටගෙන යන්නයි හිතන් හිටියේ අද
අසුන් තිබිලත් හිටගෙන
මිනිස්සු එහෙම හිතත් ද?
ඉඳගෙන නැගිට්ටම මම
මිනිස්සු එයම දකිත් ද?

වතක මහිම

හුදෙකලා, නිහඬ

හදවතක රුව

දිසෙන ඔබ වත

නොවේ අමතක

මේකම දෙන්න

මේක කීයද?

අරක කීයද?

අනික කීයද?

"මේක" දෙන්න

මං එනතුරු

පේර ගෙඩියක් කඩාගෙන

තැඹිළි ගෙඩියක් කපාගෙන

බසයක හඬ අසාගෙන

පාරට කන් යොමාගෙන

දැන් එතියි මග බලාගෙන

තාත්තා ඇති සිනාගෙන

හිත

පරිගණක තිරය ළඟ
හිස් වන
පොතක් ළඟ
පිරෙන

අපේ කාලයේ ප්‍රවෘත්ති

මෙන්න ප්‍රවෘත්ති
හැමදාම නෑ
හැමතැනම නෑ
ග්‍රාහකයිනි,
මමනම් බයයි
නුඹත් බියවන්න
පේනවනේ
මෙච්චරක් මැරිලා
මෙච්චරක් තුවාලයි
ලැබෙන සැණින් එසැණින්
තවත් මරණ ප්‍රතිඵල

හාමත් කුස

ලැජ්ජ කළා මට

හඬ නගා

උදේ රැස්වීමෙදි

භාවනා කරන නිහඬ මොහොතෙදි

අහක යනවට

පූස්,

අද මොකද

නෝනාගෙන් අපට

පිටිකිරි?

ඔව් බව්වා

නෝනා අද ලෝබ නෑ

ඊයේ ළමයාටවත් දුන්නැහැ

මං අහගෙන,

කිව්වා පූසටයි බව්වටයි දෙමු එව්වා