හදිය

දෙතොල් වියළී
උගුරු දණ්ඩ සිරවී
සිරුරේ රුධිරය උණුවී
වැගිරෙමින්
මා කම්පිතව ගිය
හදිය කැටි
රියේ ඉදිරිපස බුමුතුරුණේ රැදි
කොණ්ඩා කටුව කාගෙද

වෙනස

ප්‍රියතෙපුල් තෙපලමින්
ඔබට තුරුල් වී
දඬු මොණරේ
ඉගිලෙන්නට පැතූ මා
රියදුරු නිල ඇඳුමට මුවා වී
සැප පහසු රියේ
පසු පස අසුනේ තනිව
සිරකාරි වී

නාඳුනනා අංකය

රෑ තුන් යම නිදි නොමැතිව
හිත කීරි ගස්සන
සැකෙන් නිතර වද දෙන
ඔබේ දුරකතනයේ දිස් වූ
වැඩිම වරක් එහා මෙහා කරකැවුණ
නොහදුනන අංකය
පිළිකයක් වීද කුලගෙදර
සියල්ල වනසා දමන

හිච්චියේ

රන් දොලාවෙන් නුඹ කැන්දන්නට
කෙනෙක් නැතුවට කම් නැත
නුඹ නාඩන් මයෙ හිච්චියේ
වැලේ ගෙඩිය බර නෑ වැලට
මගේ හුස්ම යනතුරු මන්
නුඹ රැක ගන්නම්
රත්තරනේ
රට්ටුගෙ කට වැට බදින්න
අපට ඇහැක්දෝ

අපහරණය

කෙලෙසීය තම කැකුල
පුබුදුලුවලූ පියාම
දිලිඳුකමට එරෙහිව
ඉසුරු සොයා
මව් නැව් නැගි සැනින්
පරෙස්සම ඈලියාවට ගිය හැටි

මංගල මුදුව

වෙදඟිල්ලෙ සිර කල
රන් බෙරලයෙන්
ලොවම දුරස් කර
එක්ටෙම් ගත කල වගයි

සිහිවටනය

පෙරදා ඔබගේ
දසෑඟිල්ලේම නැලවුන
සොරාම මා අයිති කර ගත්
මගේ ඈදුම් බෑගයේ නිදන් ගත
උපන් ලපයක් සේ මතකයේ රැඳුන
පුංචි යතුරු රඳවනය
ඔබටත් තවම මතකද