තරහව

ගිණි පුපුරකි පුපුරණ
දිය බිදුවකි සිසිලන
තරහව
අැයගේ...

මේ කවිය නුඔටමයි

තිබුණාට අාදරය - මහ මෙරක් වගෙ නුඔයි
කවි ලීවෙ නෑ නුඔට - ඒනමුත් අාදෙරෙයි

සිත ගියත් අරෙහෙ මෙහ - නැවතුනේ ඔබෙ ලගයි
හැමදා ළඟ හිඳි - නොසිතු කතාවක් ගොතයි

මෙි දිවි ගෙවෙන්නේ - නුඔෙ නමින් විතරමයි
සොදුරු සිහිනය ඔබයි - මේ කවිය නුඔටමයි

ඔබේ නෙතු

දහස් ගණනින්

හමු‍වුණත් නෙතු ....

ඇයි ද මට ඕනෑ 

ඔබේ ඒ නිල් නෙතු ....

ඇයිද නොදනිම්

තවම නොදනිම්....

අලුත් සමනලී...

රෝසම රෝස කොපුල් ඇති

නිල්ම නිල් ඇස් ඇති

පුංවිම පුංචි 

දගකාර සමනලියක්

ආවා ෆේස්බුක් වැට් එකට

ඔබ අහම්බෙන් ආ සමනලියකි

දැනුනේ සොදුරු බවකි

ඇසුනේ මිහිරි බවකි

වෙනදා නොවූ ලෙන්ගතුවකි

හමුවූ ඔබ වෙනස් කෙනෙකි....

හදිස්සියේ ගිලිහී ගිය තරුව

හදිස්සියේ ඔබ හමුවී...

ඇයි ද මග හැරුනෙ එසැනින්...

පෙනී නොපෙනී යන

තාරකාවක් මෙන්....

ඉගිලී ගිය කාලය

අතීතය ගෙවී ගොස්
ඇවිත් ඇති කාලයේ
සියළුදේ ඇත වෙනස් වී...

හිතා ගන්නට බැරිතරමටම
කාටත් හොරා ඈත් වී
කාලය ඉගිල ගොස් ඇත දුරස් වී...

ඒත් කොහොම අමතක කරන්නද
බැඳුනු හිත අතීතය
සුන්දර මතකයන් එක්ක මුසු වී....

අවංක කමේ අවසානය

අවසානයේ

අපිටම කෙලවෙනකං

අපිවත් දන්නෑ....

ඕනෑවට වඩා අවංක කම

පෙන්නුවම.....

මේ අවංක හිත

යටවෙනවා හැමදාමත්...

ඒ චපල හිත් ඉස්සරහvv

ජීවිතයේ Remote එක

ජීවිතයේ සොඳුරු, ලස්සන තැන්  Pause කරන්න තිබුණානං

අමිහිරි තැන්, අකමැති තැන් Fast FWD කරන්න තිබුණානං

මතකයන්, වැරදුනු තැන් REWD කරන්න තිබුණානං

Play කරන්න තිබුණා ජීවිතයේ හොඳ කාලය අයෙමත්....

බිඳුන හද

හද බිඳුන තරමට
හදන්නට බැරිවේයිද ආයෙත්...
වැහැරී ගිය ඒ හිත හදන්නට 
කවදා හෝ දෑත දේවිද ඈ ආයෙත්...

ගොළු යථාර්තය...

නුඔට තාම දැනිල නෑ
උණු වුණ ඒ හිතේ ගින්දර
නුඔ තාමත් දැකල නෑ
කදුළු පිරුණු ඒ දෙනෙත්

ආදරේ කලා ගොඩක්, සත්තතමයි
නුඔට අමතකයි ඒ සොදුරු අතීතය
අහිංසකයි නුඔ හැමදාමත්
ඒත් ගොළුයි ඔබේ යථාර්තය තාමත්

සිහි කරන් ඔය මුහුණු
හිරකරන් ඒ මතකය
මියැදෙනවා කාටත් හොරා
නුඔට ආදරේ ඒ පණ.....

Naදී...

සිසිලස ගෙනෙයි ඔබ හැමටම     Naදීය....

සද එළි‍යෙන් හිරුකිරණින් නැහැවෙයි  Naදීය...

මහ වෘක්ෂ වන මැදින් රැක ගනියි ඔබව   Naදීය....

සිහින් ලතාවට ඈතට ඇදීයන    Naදීය...

මහ සයුර හමුවෙයි කවදාක හෝ ඔබට   Naදීය.....

බඔරා...

රෝස මල් මිටි තිබුණාට...

ඔබරු රොත් හිටියාට...

එක මලයි තිබුණෙ බඔරාට...

එමල හැර නොයමි කිසිදාක...

චිරං ජීවතු කිංස්ඩුව් මව්නි,

ඒ අපූරු නිවහන,
ජීවිතේ කියාදුන්න්,
ජීවිතේ සොයාදුන්න,
රත්තරං පිං කෙත,
කවමදාකවත් අමනක කරන්න බෑ.....

ඉතින්..
එක් සිය දෙ විසි වසරක,
අභිමානවත් රාජ පෙළපත,
තව සහස් කල් දුර දිනන්නට,
සදාදරණීය කිංස්ඩුව් මව්නි,

ඔබට චිරං ජීවතු. චිරං ජීවතු. චිරං ජීවතු !!!!

හද

හදේ නෙතු

කැලුම් පොදි

නුඔට පිදුවා

අවංකව මම...