මට දැන්
ඇති වෙලා,
ඔයා ,
නැති කම.. !

ලෝකෙට බයේ
අපි ආදරේ නවත්වනකොට
කීයක් ඔට්ටුද !
ක්‍රිකට් වල වගෙ
ඩක්වත් ඇන්ඩ් ලුවිස් ක්‍රමයට
බැලුවනම්... !
එදත් මම ඉදිරියෙන් !!!
ඒත දැන් ඔයා
දිනුම් ...

එකමත් එක රටක,
විජේරාමෙ,
වේලුවනේ,
ලුම්බිනිය,
ඉසිපතනෙ,
කියන්නෙ බස් හෝල්ට් වලට,
බොෟද්ධාලෝක මාවත කිය්නනෙ..
බාගයක්..
නිල නිවාස තියෙන
පාරකට... !

ආදරෙන් බර වෙච්ච
වළා හැම තැන පිරිල
ඒ පුංචි හැම පොදෙම
මම නුඹේ නම ලියල
ජීවතේ මගෙ, නුඹයි
මට දැනෙන තුරු ඉඳල
වස්සනව ලොකෙටම
නුඹව නිය‍ෙඟෙක තියල !!

එයාගෙ කුජ හතේ
සෙනසුරු හිතේ
නිසා
මගේ සිකුරු
හැමදාම - අතේ -

මම, ඇයව
මම ය මාගේය යැයි
අල්වා නොගත්තෙමි..
එහෙත් ඔහු
ඔහුය ඔහුගේ ය යැයි
අල්වා ගති..
අපය අපගේය
කියා දෙයක් නැත..
- එය ඔවුන්ගේය -
නිවුනෙමි..!

එකඟතාවය

මට තරහ,
මගෙ එක්ක...
ඔයාටත් තරහ..
මා එක්ක..
අපි දෙන්න
එකඟ වුනේ
ඒක එක්ක..

රතුවුණ ඇස්

හ්ම් ඇත්ත...
අපි දෙන්නම කලේ විහිළු....
මම ඔයාට,
ඇත්තට,
ආදරෙයි කියල
විහිළුවට තරහ වුණා...
ඔයා.. මට..!
විහිළුවට,
ආදරෙයි කියල,
ඇත්තට තරහ වුණා..
---- රතු වුණේ මගේ ඇස් --

කඩදාසි මල්...

කවි ලියපු කොලය හරි රටාවක නවනවා
තවත් එක මලක් මම අදත් රෑ හදනවා
හදන හැම මලම කඩ දාසි බව හිතනවා
වුණත්, ඉන් නුඹෙ සුවඳ හැමදාම හමනවා

දෙකේ දුර

Shift එක නැතිව
නම් “ එ“ යා.....
Shift එක එක්ක
නම් “ ඔ“ යා.....
....
යුනිකේත දන්නවනම්..
ඒ දෙකේ දුර..

අපේ ගැන

කවරු හරි ලියනවා නම් ඉතින් මගේ ගැන
ඈ සොයා ගෙන ගොසින් පතුලටම හෙමින් කැන
කලුපාට අඳුර කොණ අත ගගා හෙමින් ඇන
ගලන දුක්බර පෙමින්, අපේ ගැන ලියනු මැන

මාව හරි හැටි තාම අඳුරා
ගන්න බැරි බව දැනෙයි ඉඳුරා
ඒ නිසා ඇය මගෙන් උදුරා
ගන්නෙපා මම ඇගේ කිඳුරා

මම ඇයට ආදරේ
බව හොඳට දැන දැනත්
ඇයට කවි ලියන එක
හොඳද මේ වෙන අයත්
ඇගෙ හිතේ ආදරේ
මගෙ නමට නැති වුණත්
දැන ගනින් නුඹටමයි
මගෙ කවිය, හෙට මළත් !