සොලොස් කලා සපිරි සඳ.

රන්වන් ව දිදුලයි..
ලං ව බැලූ විට,
අඳුරු පැහැති,
ආවාට පෙනෙයි!!

වීරයා මැරිලා

මචං මල ගෙදයක්.......
මචං trip එකක්..........
මචං සෙට් වෙමුද........

        යමන් මචං
    
මචං මල ගෙදයක්.......
මචං trip එකක්..........
මචං සෙට් වෙමුද........

        සොරී මචං

නුඹ වෙනුවෙන්..

දිරි ගමි තවත්
නැත වෙහෙසක්
තව දැනුනේ..

නිදහස

ලිහිණිය ,
අප
නිදහස් පියාපත්
අතැතිව

අනුන්ගෙ කූඩුවල
නිතරම .

ලොකුඅම්මගේ දූවරු

ඉන්නකල්
නොසැලකුව තොපිලගේ
කඩු
මියෑදුනාම
කොස් කොටන්නද..?

ඔබ....

නිදා සිට එක් සිහිනයක
අවධිව බැලුවෙමි
අතරමඟ
“හැර ගොස් ඇත”

අපරාද කඳුලු, සුසුම්

නිකරුනේ ගැලු
කඳුලු අරගෙන
තෙමන්නට තිබුනා
වැසි නැති ගොවි බිමක්

නිකරුනේ හෙලි
සුසුම් අරගෙන
හමන්නට තිබුනා
සිහිලසක් නැති නුවරක් උඩින්

...අහිමි වූ කවිය...

ඇස රැඳුනු, හිත වැදුනු
තැන ඇදුනු, මගෙ කවිය
හිත බිඳුනු, ඇස ඇඬුනු
තැන වැසුනු මගෙ කවිය

මිදීම

විරාගී පිලි දැවටි
අනුරාගී කය,
සිඳ ගනිත් වල
කල දුටු කල

හුදෙකලාව

පාළුවෙන් හදවත වෙලා
තනිකමෙන් හෙම්බත් කරවන
‘හුදෙකලාව’
බැඳීම් වලින් ඈත්ව
අතීතයේ මතකයන් අවුස්සන
‘හුදෙකලාව’
වියළි ඇස් තෙතබරව
කඳුළු ක්ෂණ ඇහැරවන
‘හුදෙකලාව’
ඔබ වෙන්ව ගිය තැන හිඳ
ඉඳිරියට පෙරමං වසන
‘හුදෙකලාව’