December 26, 2012

සැබෑව..

සිනාසෙන්නට වෙර අරන්..
කොපුල් සැලුවෙමි මදහසින්..
දත් විලිස්සා වියරුවෙන්..
බලා ඉන්නවා කැඩපතින්..
සිනාවත් මා හැර ගිහින්.....

4 ක් විඳලා.:

amila chathuranga said...

බැරිවෙයිද සිනාකටක්
රිසිප්ෂන් කෙනෙක්ගෙන්
දේසපාලකයෙක්ගෙන්
හෝ නිලියකගෙන් දවසකට ඉල්ලාගන්න...

Chandi said...

මෙහම උනේම් ඇයි? හිනාවත් අතැර යන්නෙ මනස අවුල් උනාම නෙ. කවි කාරයෙක් ට එහෙම වෙන්ට බෑ.

thanuja Iroshani said...

දුක්බර වූ අතීතයක් තිබෙන්නට ඇත.
නමුත්....
පැතුම්බර වූ ලස්සන අනාගතයක් ද තිබිය හෑක.
කදුලෙන් හො' සිනාවෙන්
සීමා වූ ජීවිත මෙලොව නැත.
කදුල අපට සදාකාලික නම්...
සිනහව ද ,
සදාකාලික විය යුතුය...!

reply to chandi....:-oyaa hithanne kawi kaarayonta hithak,papuwak ne kiyalada....???kawiyo thamai me looke sanweedeema jaathiya,mage denume hetiyata...

§ nišh § said...

@ amila chathuranga : හෙ හේ උත්සාහ කරලා බලමු. :D

@ Chandi : කවි සිතක් ඇතත් ආදරයෙන් පරාද වීමි. කවියෙක් පරයා මා සැබෑ ආදරවන්තියක්මි :-/

@ thanuja Iroshani :
බලාපොරොත්තුවක් ඇත
පැතුම්බර වූ ලස්සන අනාගතයකට
සදාකාලික සිනහව ද උරුම
සිහිනයක්ද විය හැක
අතීතයේ සිදු වූ සේම....

Post a Comment